|
ΣΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΔΡΑΠΕΤΕΣ
1 - Μάλλον
Μάλλον δεν κατάφερα
να αγαπώ όπως θα 'θελα
μάλλον θα 'λεγα άθελα
με πλήγωσα
Μάλλον με εκδικήθηκα
για ότι σου 'χα κάνει
μάλλον δε μου φτάνει
μόνο αυτό
Κι αν δε προλάβω μάτια μου
πριν με αφήσεις να στο πω
μάλλον θα σ' αγαπώ
κάθε φορά
που το ασημένιο zippo σου
θ' ανάβω
Μάλλον δε λυπάσαι
που σήμερα θα κοιμάσαι
μ' άλλον και δε θα 'σαι
μαζί μου εδώ
Μάλλον θα σ' ήθελα
στα χέρια μου ξανά
μα ο κλήρος πέφτει σ' άλλον
και πίσω δε γυρνά
Κι αν δεν αντέξω μάτια μου
όταν μου φύγεις να στο πω
μάλλον θα σ' αγαπώ
κάθε φορά
που με το μπλε κασκόλ σου
βγαίνω έξω
Κι αν παραβλέπω μάτια μου
όταν το νίωσω να στο πω
μάλλον θα σ' αγαπώ
κάθε φορά
που άλλον να αγκαλιάζεις
θα σε βλέπω [BACK]
2 - Περίμενέ με
Και τώρα ποιος
ποιος ειν' ο νέος σταθμός
που θέλεις να φτάσεις
Θα ζεις αλλιώς
κι όμως προτού θυμηθείς
θα θες να ξεχάσεις
Με άφησες πεντέξι έτη φωτός
πιο πίσω
και άνοιξες μια πύλη στον ουρανό
να σ ' ακολουθήσω
Περιμενέ με σε φτάνω σε λίγο
κι αν σ' ακουμπήσω ποτέ δε θα φύγω
ειν' ο ουρανός σκοτεινός
μα δε φοβάμαι τα μάτια μου ανοίγω
περιμενέ με σε φτάνω σε πιάνω
κι αν σ' ακουμπήσω ποτέ δε σε χάνω
ειν' ο σφυγμός δυνατός
κι όσο σε θέλω ανεβαίνει πιο πάνω
Kαι τώρα πως
πως νιώθεις όταν ξανά
μ' αγγίζεις
λες πως δε θες
μα στο αυτί μου μετά
πως μ' αγαπάς ψυθιρίζεις
Με άφησες πεντέξι έτη φωτός
πιο πίσω
και άνοιξες μια πύλη στον ουρανό
να σ ' ακολουθήσω
Περιμενέ με σε φτάνω σε λίγο
κι αν σ' ακουμπήσω ποτέ δε θα φύγω
ειν' ο ουρανός σκοτεινός
μα δε φοβάμαι τα μάτια μου ανοίγω
περιμενέ με σε φτάνω σε πιάνω
κι αν σ' ακουμπήσω ποτέ δε σε χάνω
ειν' ο σφυγμός δυνατός
κι όσο σε θέλω ανεβαίνει πιο πάνω [BACK]
3 - Δείξε μου τον τρόπο
Χρυσός κι ασήμι
αγρίμι μες τη νύχτα
ουρλιάζεις δυνατά
Δάκρυα σου στα μαλλιά μου
τα γέλια σου χαρά μου
μα μου στερείς κι αυτά
Ποιος να 'ναι ο λόγος
που ένας θαραλλέος
να κλαίει τόσο πολύ
Ποια να 'ναι η αιτία
που αντί να λες αστεία
ξεσπάς παντού μ' οργή
Δείξε μου τον τρόπο
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ
Μόνο θέλω ακόμα
απ' το δικό σου στόμα
να ακούσω σ' αγαπώ
Πιάνω έναν τόνο
κι ίσως να 'ναι το μόνο
που με πάει μακριά
Λέω μια λέξη
χιονίσει είτε βρέξει
το μέλλον με κοιτά
Θέλω να ζήσω
μα αν δε σ' αγαπήσω
δεν ξέρω αν θα μπορώ
Θέλω να υπάρχω
φιλία μαζί σου να χω
για πολύ καιρό
Δείξε μου τον τρόπο
κι αν θέλει κι άλλο κόπο
εγώ θα προσπαθώ
Μόνο θέλω ακόμα
απ' το δικό στόμα
να ακούσω σ' αγαπώ [BACK]
4 - Μία κιθάρα κι ο ρυθμός μου
Δεν ξέρω πως να κοιμηθώ όλο σκέφτομαι εσένα
δεν ξέρω τι να θυμηθώ όνειρα προχειρογραμμένα
Τρεις στίχοι πάνω στο χαρτί κι ίσως απόψε σε ξεχάσω
δεν ξέρω αν θέλω στο βυθό ή στα ουράνια να φτάσω
Μια κιθάρα κι ο ρυθμός μου
μια μελωδία μαγική
και το σκοτάδι σου για φως μου
και η ψυχή μου εδώ κι εκεί
Μια κιθάρα μια πένα
και συγχορδίες στη σειρά
και κανα δυο τραγούδια ξένα
και δε θυμάμαι τα παλιά
Η νύχτα παίζει bossa nova βόλτα η σελήνη κάνει έξω
κι ένα αστέρι με φωτίζει όμως διστάζω να χορέψω
δεν ξέρω αν με συμπονάει ή αν τη θλίψη μου χλευάζει
κάπου στο βάθος η αχνή εικόνα σου που ξεθωριάζει
ΡΕΦΡΑΙΝ
Και τα υπόλοιπα αστεράκια στήσανε τρελό χορό
και το όνομα σου σχηματίσαν λαμπερό στον ουρανό
τις αναμνήσεις που μου φέραν και να τις διώξω δε μπορώ
τις γράφω τώρα σε τραγούδι και στο τραγουδώ
ΡΕΦΡΑΙΝ
Μια κιθάρα κι ο ρυθμός μου
κι ένα ταξίδι ερωτικό
και τα ματάκια σου για φως μου
και η ψυχή μου εκεί κι εδώ
Μια κιθάρα μια πένα
και συγχορδίες στη σειρά
και κανα δυο τραγούδια ξένα
και δε θυμάμαι τα παλιά [BACK]
5 - Στο διάστημα δραπέτες
Πες μου για τους πλανήτες
πες μου να γίνουμε στο διάστημα αλήτες
με μια καρδιά για πλοίο
και μία φλογισμένη σκέψη για το κρύο
Πες μου να βάλουμε στο έργο μας
εμάς για σκηνοθέτες
μόνοι κι ελεύθεροι αιώνια συνένοχοι
στο διάστημα δραπέτες
Πες μου γι' αυτές τις νότες
που τραγουδούν κι αγρότες και ιππότες
πες μου για τις ελπίδες
που μες την άβυσσο γεννούνε ηλιαχτίδες
Πες μου για τους ανέμους
για κάτι ήλιους ξεχασμένους
όχι πια υπηρέτες μόνοι κι ελεύθεροι
στο διάστημα δραπέτες
Πες μου που σταματάμε
στην Ανδρομέδα ή στο Σείριο ρωτάμε
πες μου αν θα πετάμε
ή ώτο-στοπ με όνειρα αλλονών θα πάμε
Πες μου για τους ανέμους
για κάτι ναύτες τρελαμένους
όχι πια υπηρέτες μόνοι κι ελεύθεροι
στο διάστημα δραπέτες [BACK]
6 - Φλοίσβος και Μαίρη
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
μωρά στο πανέρι
και δίπλα οι μαμάδες
να τους ταϊζουνε
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
πατούν στο παρτέρι
στο τζάμι του σπιτιού κοιτούν
και χτενίζονται
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
κρατιούνται απ' το χέρι
στο προαύλιο του δημοτικού
τους μπαμπάδες περιμένουν
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
κάτω από μια φτέρη
φιλιούνται
κι όλο το βράδυ μένουν
Μα οι μοίρες τους τα φέρνουνε ανάποδα
κι ειν' η ζωή γεμάτη με ευτράπελα
η Μαίρη πάει Καβάλα
κι ο Φλοίσβος με μια μπάλα
σταδιοδρομεί στη β' Εθνική
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
η ζωή θα το φέρει
στα 25 να συναντηθούν
να ειδωθούν
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
κανείς δε το ξέρει
μα αφού τρελά ερωτευτούν
θα παντρευτούν
Μα οι μοίρες τους τα φέρνουνε ανάποδα
κι ειν' η ζωή γεμάτη με ευτράπελα
ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
το Νίκο και την Κλαίρη
γνωρίζουνε τον Αύγουστο σε πάρτυ
Κι ο Νίκος το ξέρει
πως όταν τους συγχαίρει
ο Φλοίσβος τρώει κέρατο απ' το Μάρτη
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
μαλώνουν για το Fairy
η μία θέλει πράσινο
κι ο άλλος θέλει ξύδι
Ο Φλοίσβος κι η Μαίρη
χωρίζουν μαχαίρι
ο Φλοίσβος μένει μόνος του
κι η Μαίρυ πάει ταξίδι
Καινούριο το ταίρι
ο Νικος κι η Μαίρυ
κι ο Φλοίσβος κι η Κλαίρυ
να κλαιν
Γι αυτούς το αστέρι
που αγάπη θα φέρει
ακόμα δε γεννήθηκε
όμως θα λεν
Ω-ω-ω-ωωω ένα αστέρι
Ω-ω-ω-ωωω η ζωή
Ω-ω-ω-ωωω αν δε σβήσει
Ω-ω-ω-ωωω θα εκραγεί [BACK]
7 - Για δυό ματάκια
Για δυο ματάκια
που ντρέπονται να με κοιτάξουνε
στιχάκια πολλοί μπορούν να γράψουν
και λογάκια σε ποιηματάκια
να τους πουν πως τ' αγαπούν
Με δύο λέξεις χιλιάδες σκέψεις
που δεν ξέρω αν θ' αντέξεις
εκείνες να διαλέξεις
που θα λένε την αλήθεια
εκείνες που τα ψέμματα μισούν
Σα με κοιτάζεις ταξιδεύω σ' άλλα μέρη
κει που τα όνειρα πετούν και μας κοιτούν
και περιμένουν ένα χέρι να τα πιάσει
να τους δώσει μια ευχή
κι αληθινά να βγουν
Για δυο χειλάκια
που άλλοι θα δίναν περιουσίες κι εξουσίες
εγώ θυσία της καρδιάς μου την ουσία
τους δίνω μοναχά να τ' ακουμπώ
Κοιτάζεις γύρω
μα με χρυσάφι και λιβάνι και με μύρο
τις πέντε σου αισθήσεις διεγείρω
για μια λεξούλα που την λένε σ' αγαπώ
Σα με κοιτάζεις ταξιδεύω σ' άλλα μέρη
κει που τα όνειρα πετούν και μας κοιτούν
και περιμένουν ένα χέρι να τα πιάσει
να τους δώσει μια ευχή
να ξαναγεννηθούν [BACK]
8 - Σικέ
Επιβίωση
είναι το πρώτο αρχέγονο ένστικτο που σε κάνει να θέλεις να ζεις
Στη συμβίωση
με τη γυναίκα που αγαπάς και το αμάξι που πάντα ήθελες να οδηγείς
Καταξίωση
να κάνεις δηλαδή αυτό που αξίζεις η που αξίζει τελοσπάντων το όνομα
του μπαμπά σου
Στη σημείωση
γράψε στον Αι Βασίλη για όλα τα πρωτότυπα όνειρά σου
Και μετά
Βγες στη βροχή και ξεκίνα
μια διαδρομή στην Αθήνα
μες το ταξί όλα φίνα και
Βγες στη βροχή και ξεντύσου
κι ότι δε θες τώρα ευχήσου
η καταιγίδα ήτανε σικέ
Ενημέρωση
για εκέινους τους κινδύνους του ποτού του τσιγάρου και της νύχτας
Καθιέρωση
υγειινής διατροφής γυμναστικής και μιας νωρίτερης καληνύχτας
Εναπόθεση
όλης της ύπαρξης σου στο βιβλίο ΠΩΣ ΝΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΨΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ
Στην υπόθεση
πως εισαι χοντρός είσαι άσχημος είσαι άχρηστος είσαι ανύπαρκτος
απ' την αρχή σου
Βγες στη βροχή και ξεκίνα
μια διαδρομή στην Αθήνα
μες το ταξί όλα φίνα και
Βγες στη βροχή και ξεντύσου
κι ότι δε θες τώρα ευχήσου
η καταιγίδα ήτανε σικέ [BACK]
9 - Γυφτάκι
Ήξερα ένα μικρό γυφτάκι
που 'μοιαζε με αραπάκι
κι είχε χρώμα καφετί
και μια φωνή
που όταν σου μιλούσε σε μεθούσε
κι όταν σ' ακουμπούσε
Είχε ένα γέλιο πεταχτό
και κάτι μάτια ένα βλέμμα
θ(ε)έ μου ήταν σα ψέμα
όταν σε κοιτούσε ή γελούσε σε μεθούσε
κι όταν σ' ακουμπούσε
Είν όμως καμμιά φορά που η ψυχή
κι η όραση δε θέλουν συμπίπτουν
και μονάχη η κάθε μια θέλει να δρα
και μες το μυαλό αντιδρά
η ανάποδη ιδέα που αντιφάσκει
Και έτσι τα σκουρόχρωμα αγγελάκια
η όραση τα βλέπει για γυφτάκια και δεν ξέρει
πως κάπου κάποιο αστέρι
τα νοίωθει και τα θέλει
μακριά τους υποφέρει
Κι έτσι βλέπω πάλι το γυφτάκι
και νομίζω πως μου κλείνει το ματάκι
και μου κάνει μια αγκαλιά
και μου δίνει δυο φιλιά ρουφηχτά στο λαιμό
και πάλι με χαϊδεύει
Και έχω μια μεγάλη υποψία
πως δεν ειν' η φαντασία
μα πως το γυφτάκι μου
ειναι ένας άγγελος με χρώμα καφετί
και με κοιτά ασκαρδαμυκτί
Και έτσι πια τα σκούρα αγγελάκια
που η όραση τα βλέπει για γυφτάκια
ξέρω να τα ξεχωρίζω
και σε κανένα δε χαρίζω
και πάντα ελπίζω μια ζωή μαζί τους να περνώ
Και η σκέψη μου καθώς σαλεύει
το σώμα μου γυρεύει
κοφτές ματιές να κλέβει
και πια δε τα μπερδεύει
γυφτάκια η αγγέλους
η σκέψη δραπετεύει
Ήξερα ένα μικρό γυφτάκι
που μοιαζε με αραπάκι
ανοικτό σοκολάτι
κι είχε μια φωνή μαγική [BACK]
10 - Το γλυκό της το παιδί
Κι αν αυτή γιορτάζει και δώρο δεν της πήρα
κι αν μ' αγαπάει κι εγώ την τυραννώ
κι αν πολλά μου δίνει και λίγα μου ζητάει εγώ
Κι αν μ' έχει γεννήσει κι είμαι 1,60
κι αν της φωνάζω που είμαι κοντός
κι αν καμμιά φορά στο σπίτι δεν τρώω
έτσι κι αλλιώς
Ένα δώρο σε μια όμορφη γυναίκα
που χει κάνει το πιο ωραίο παιδί της χαρίζω
κι αν δακρύζω δε μ' αρέσει
είναι πολλή
η αγάπη που χει δώσει
Μα το ωραίο της παιδί δε θα τη προδώσει
πριν παλαβώσει θα της πει σ' αγαπώ
κι αυτή θα το φιλήσει και θα πει
το γλυκό μου το παιδί
Κι αν το δωμάτιο μου είναι αχούρι
κι αν καμμιά φορά φέρνω κακούς βαθμούς
κι αν συνέχεια σπάω τα σπυράκια στη μούρη
αυτούς
Ν' ακούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν και της το τραγουδούν
Αυτούς που έχουν μια κιθάρα
και στον κόσμο μια μαμά και την αγαπούν
κι άμα δε μπορούν να της το πουν
της το γράφουν σε κασέτα
στ' αυτοκίνητο το βάζουν
Και το πρωί όταν τ' ακούσει
πριν δουλέψει νυσταγμένη θα σκεφτεί
το γλυκό μου το παιδί [BACK]
11 - Τσίρκο
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τσίρκο
άσπροι πίθηκοι στους δρόμους γυρίζουν
πότε κτίζουν πότε γκρεμίζουν
αυτά που οι άλλοι φτιάξαν γι' αυτούς
Αυτό το μέρος μου θυμίζει λιβάδι
ορδές ανθρώπων άβουλα ερύφια
να οδηγούνται είναι συνήθεια
και πια με τίποτα δεν την αλλάζουν
Αυτό το μέρος μου θυμίζει στάβλο
βρωμιά παντού και δυσωδία
γουρούνια κι άλογα σε παρωδία
πίνουν σαμπάνια καπνίζουν πούρα
Αυτό το μέρος μου θυμίζει πόνο
αυτοί γεννιούνται για να πεθάνουν
τους βασιλιάδες παριστάνουν
μα δε χωράνε όλοι τους στο θρόνο
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τσίρκο
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τσίρκο
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τσίρκο
κλόουν ζητούνε μία ανάσταση
η τελευταία τους παράσταση
λίγο τους μένει για να γίνει
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τσίρκο
οι σχοινοβάτες στο σάλτο μορτάλε
το δίχτυ σου φωνάζουν βγάλε
κι αυτοί μια λύτρωση ζητούν
Αυτό το μέρος μου θυμίζει κύκλο
πορεία διπλή που ξαναρχίζει
ο χρόνος τίποτε δε χαρίζει
πορεία διπλή που συνεχίζει
Αυτό το μέρος μου θυμίζει τέλος
η λύτρωση κι η ελπίδα συνάμα
απόψε σου 'γραψα ένα γράμμα
το κάρφωσα στη πόρτα σου με βέλος [BACK]
12 - Ο βασιλιάς του ΛΑ
Κάπου σε μια χώρα, αν θυμάμαι καλά, στα βάθη της Ασίας
είχαν ένα χοντρό και φάλτσο βασιλιά
που από την απίστευτα έντονη έλλειψη φαντασίας
τραγουδούσε όλη μέρα μόνο το Λα
Λα Λα Λα Λα Λα Λα Λα...
Κάποια μέρα ήρθε μια πριγκίπισσα απ' το Νότο
που 'ξερε να τραγουδά Σολ#, Ντο και Σι
κι έτσι αποφασίσαν για να φτιάξουν μελωδία
ότι ξέρουν να το τραγουδήσουν μαζί
Λα Ντο Λα Ντο Σολ Σι Λα Ντο
Λα Ντο Λα Ντο Σολ Σι Λα...
Ένα βράδυ με βροχή εμφανίστηκε ένας νέος
από χώρα που γνωρίζαν το Ρε και το Μι
σαν το άκουσε ο βασιλιάς του ζήτησε ευθέως
με τις νότες που γνωρίζαν να κάνουν δοκιμή
Ντο Σι Λα 4x
Μι Ρε Ντο Ρε Ντο Σι Λα Ντο Μι Λα
Ντο Σι Λα 4x
Μι Ρε Ντο Ρε Ντο Σι Λα...
Τον επόμενο μήνα εμφανίστηκε ένας γκουρού απ'την Ινδία
με μακρύ μαλλί και χαλί μαγικό και πετούσε στον αέρα
μα καθώς δε σχετιζόταν με τη δική μας ιστορία
μάζεψε τα πράμματα του κι έφυγε την άλλη μέρα
Λα Λα Λα Λα Λα Λα Λα...
Κάποτε κατέφθασε ένας βάρδος απ' τα ξένα
που ξερε αντίστοιξη φούγκα αρμονία σολφέζ κι είχε μύτη μεγάλη
μα καθώς όλα τα ήξερε και ήταν εξυπνάκιας
διέταξε ο χοντρός βασιλιάς ευθύς να του πάρουν το κεφάλι
Λα Λα Λα Λα Λα το κεφάλι
Λα Λα Λα Λα Λα το κεφά
Λα Λα Λα Λα Λα το κεφάλι
Λα Λα Λα Λα Λα το κεΦΑ Φα?
Κι έτσι ανακάλυψε ο βασιλιάς το Φα
Κι έτσι ανακάλυψε ο βασιλιάς το Φα
Ρε Μι Φα Σολ Λα Σι Ντο Ρε Μι
Μι Ρε Λα Μι Ρε Λα Φα Μι... [BACK]
ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
1 - Εύθραυστο
Κορίτσι μου εύθραυστο
μαζεύεις τα γόνατα
γυμνή η αλήθεια σου
σχεδόν ξημερώματα
καθώς ο ήλιος ξεπροβάλει δειλά
ρίχνεις άμμο στη φωτιά
γέρνεις πλάι μου
Και δε θέλω τίποτε άλλο
μοναχά την παρουσία σου
σε κοιτάζω στα μάτια και δεν αμφιβάλω
πως όλη η ουσία είναι εκεί
στη σημασία που δίνεις στα πάντα εσύ
Κορίτσι μου εύθραυστο
τι να ονειρεύεσαι
κοιτάς ανέκφραστο
αυτόν που ερωτεύεσαι
ώσπου και εκείνος
να σε ερωτευτεί
και να μείνετε μαζί εκεί
για πάντα
Και δε θέλω τίποτε άλλο
μοναχά την παρουσία σου
σε κοιτάζω στα μάτια και δεν αμφιβάλω
πως όλη η ουσία είναι εκεί
στη σημασία που δίνεις στα πάντα εσύ
Και δε θέλω τίποτε άλλο
μοναχά την παρουσία σου
σε κοιτάζω στα μάτια και δεν αμφιβάλω
πως όλη η ουσία είναι εκεί
στη σημασία που δίνεις στα πάντα εσύ [BACK]
2 - Φτάσε στον πάτο
Όταν αγγίξεις την κορυφή και τσιρίξεις
και έχεις την τύχη με το μέρος σου
κρατάς την πορεία και φτάνεις στα όρια
Μα όταν γλιτώσεις από το βάρος μιας πτώσης
και δεν μπορείς να σηκωθείς
τότε δεν βλέπω να έχεις πολλά περιθώρια
Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου στον πάτο
Όταν παλέψεις και όλη τη γνώση μαζέψεις
και ετοιμαστείς να απογειωθείς
καιρός να μάθεις τι κάνουν τα ώριμα φρούτα
Φόρα το κράνος πάρε ανάσα και θάρρος
και αντί να προς τα πάνω να κοιτάς
κλείσε τη μύτη σου φτάσε στην άκρη και βούτα
Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου στον πάτο
Φτάσε στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
που κλαις σε κάθε πτώση
ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου
και έλα μαζί μου
στον πάτο
εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω
και βρες την ευτυχία κρυμμένη
κομμένη και ραμμένη για σένα
και έλα μαζί μου
στον πάτο [BACK]
3 - Η πόλη των χρωμάτων
Όμορφη μου πόλη
έχεις γίνει γκρι και φεύγουν όλοι
βόλτα στις ταράτσες
βγαίνω το πρωί σε βλέπω όλη
γκρι είναι οι δρόμοι
γκρι κι όλοι αυτοί
που περπατάνε
μες τα γκρίζα σπίτια τους
γκρι θα μιλούν γκρι θα αγαπάνε
Μα δε σ' αφήνω γλυκιά μου πόλη
νοικιάζω αεροπλάνο
σημάδι κάνω στο χάρτη
Παίρνω μαζί μου ουράνια τόξα
αυτή που η λόξα γεμίζει με δόξα
το πάρτι
Κόκκινα πράσινα κίτρινα μπλε
σπίτια στους δρόμους
και αστυνόμους μπορντό
Παντού χαμόγελα
και χρώμα στα μαλλιά και τους ώμους
και ένας σκύλος καρό
Πορτοκαλί τα πεζοδρόμια
και οι τοίχοι γαλάζιοι
και τα περίπτερα ροζ
αυτή η πόλη κάθε μέρα μπορεί να αλλάζει
και να γεμίζει με φως
Όμορφη μου πόλη
γίνανε οι δρόμοι σου λιβάδια
οι πλατείες λίμνες και όλα τα σκουπίδια
πολύχρωμα ψάρια
τα αμάξια δέντρα και οι μηχανές
λουλούδια
όμορφη μου πόλη γίνανε οι κόρνες σου
τραγούδια
Και τότε όλοι
γλυκιά μου πόλη
και εκείνοι που κάθονται
κι αυτοί που όλη μέρα δουλεύουν
Καρδιές παράθυρα
και πόρτες ανοίγουν
πετάγονται έξω
γελούν τραγουδούν και χορεύουν
Κόκκινα πράσινα κίτρινα μπλε
σπίτια στους δρόμους
και αστυνόμους μπορντό
Παντού χαμόγελα
και χρώμα στα μαλλιά και τους ώμους
και ένας σκύλος καρό
Πορτοκαλί τα πεζοδρόμια
και οι τοίχοι γαλάζιοι
και τα περίπτερα ροζ
αυτή η πόλη κάθε μέρα μπορεί να αλλάζει
και να γεμίζει με φως [BACK]
4 - Πάντα δικός σου
Ξέρω πως δε ζητάω συγγνώμες κι αδιαφορώ για τις υπόλοιπες γνώμες
ακούω μόνο την καρδιά μου και ενεργώ σε κάθε της θέλημα
κι έτσι συχνά δεν ψάχνω τα ωφέλιμα μα αναζητώ επίμονα
εκείνα που έχουν έρωτα και αγγελάκια φτερωτά να πετάνε τριγύρω
Κράτησα μια φράση από ότι μου 'χες πει εκείνο το βράδυ
ένα μικρό παιδί πέρασε από μπροστά σου καθώς σου πρόσφερα ένα χάδι
και ένα λιβάδι γεμάτο τουλίπες κι εσύ μου πες συγγνώμη μοιάζει αστείο
αλλά μου δίνεις τα πάντα ενώ εγώ δεν χρειάζομαι τίποτα
κι έτσι χωρίζουμε τώρα ανύποπτα για να μην πληγωθούμε αργότερα
θεέ μου, μη χειρότερα
Πάθος ήμουν κι όχι λάθος
τώρα φεύγω ήρθε η ώρα
Μη μου λες να γυρίσω μόνη θα συνεχίσω
Μα θα υπάρχουν κι εκείνα τα βράδια που μετανιώνεις
και στο τηλέφωνο επάνω θα περιμένεις μία λέξη μου
Και το ξέρω πως τώρα θα 'σαι μόνη σου
και δε μου φαίνεται καθόλου παράλογο
αλλά θα μ' ήθελες πίσω
Μη ζητάς άλλη εξήγηση
δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρεις
μες τα όρια του κόσμου σου
δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις
Έκανα τα πάντα ο κανόνας έλεγε αγάπη κι αφοσίωση κι εξοικείωση
με κάθε σου τρέλα
χορούς στη βροχή κολύμπι το Νοέμβριο γυμνοί στην ταράτσα με ξαπλώστρες
και ομπρέλα
και τώρα που έφυγες ο κόσμος άλλαξε θα ξεκουμπώσω τα φτερά μου από
τα χέρια
δεν θα μιλάω σουαχίλι στο σκύλο σου και δε θα κελαηδούν ελεκτροντανς
τα περιστέρια
Φώτα λάμπουν όπως πρώτα
μόνη είμαι κι είσαι πιόνι
Μη μου λες να γυρίσω μόνη θα συνεχίσω
Μα θα υπάρχουν κι εκείνα τα βράδια που μετανιώνεις
και στο τηλέφωνο επάνω θα περιμένεις μία λέξη μου
Και το ξέρω πως τώρα θα 'σαι μόνη σου
και δε μου φαίνεται καθόλου παράλογο
αλλά θα μ' ήθελες πίσω
Το ποτάμι πλημμύρισε το δρόμο πήρε μαζί του έναν αστείο ταχυδρόμο
που 'χε στα χέρια του ένα κίτρινο δέμα με δυο τουλίπες μια καρδιά
και ένα ψέμα
κι έβρεχε μικρές πυγολαμπίδες για να διαβάζεις μέρα νύχτα τις σελίδες
που 'χεις κρυμμένες βαθιά μέσα στη τσάντα
δικός σου για πάντα
Μη ζητάς άλλη εξήγηση
δεν υπάρχει άλλος δρόμος και το ξέρεις
μες τα όρια του κόσμου σου
δεν κατάφερα να είμαι αυτή που θέλεις [BACK]
5 - Να 'σαι ότι θες
Να σαι φοιτήτρια να 'σαι μαθήτρια
να σαι ενοικιάστρια ή ιδιοκτήτρια
αν θες να ντρέπεσαι ή να 'σαι άνετη
να σαι θνητή ή να σαι αθάνατη
να σαι η τελεία που με ορίζει
να σαι το απόλυτο που δεν χαρίζει
Να 'σαι η ελπίδα μου να 'σαι το χάσιμο
το ζωογόνο ή το θανάσιμο
να 'σαι το όνειρο μα να σ' αγγίζω
να 'σαι το όνομα που ψιθυρίζω
όταν τα βράδια κοιμάσαι μακριά μου
να σαι το γέλιο μου ή τα δάκρυα μου
Να σαι ότι θες
Να σαι ότι θες
Να σαι ότι θες
μα να σαι δικιά μου
Να 'σαι εκεί να σε χρειάζομαι
να 'σαι αλλού να σε φαντάζομαι
να 'ναι το στήθος σου το καταφύγιο
να 'χω το μύθο σου απλό και επίγειο
να 'σαι η λύτρωση σε κάθε κατάσταση
να 'σαι το τέλος μαζί και η ανάσταση
να 'σαι ότι θες μα να σαι δικιά μου.
Να σαι ότι θες
Να σαι ότι θες
Να σαι ότι θες
μα να σαι δικιά μου [BACK]
6 - Μικρό μου πόνι
Μικρό μου ΠΟΝΙ
ο κόσμος τελειώνει
είμαστε πρώτοι
μα τρέχουμε μόνοι
μοιραία μπάρμπι
χοντρή με ρυτίδες
βλέπεις ειδήσεις
μα φοράς παρωπίδες
Παιχνίδια στη μάχη
κι ο Τζι-Αι-Τζο μου
κοιτά πληγωμένος
τον κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι
του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
Μικρά στρουμφάκια
με αρβύλες και κράνη
και τη Χιονάτη
βιάζουν οι νάνοι
Η κάντι κάντι
διακινεί κοκαΐνη
για τον βαρόνο
αστυνόμο σαΐνη
Παιχνίδια στη μάχη
κι ο Τζι-Αι-Τζο μου
κοιτά πληγωμένος
τον κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι
του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
Το έτος 2086 τα Playmobil εισέβαλαν στην ειρηνική LEGOLAND, για
να εκμεταλλευτούν το πλούσιο σε πλαστικό υπέδαφος της. Στην διάρκεια
της κατοχής σκοτώθηκαν 1.200 στρατιώτες Playmobil και 190.000 LEGO
Μοναδικός επαναστάτης, ο μεγάλος Καπαμαρού από την Ασία, κατάφερε
να μαζέψει στρατό από παιχνίδια που διαφωνούσαν. Ανάμεσα τους αποστασιοποιημένα
στρουμφ, ο Δρακουμέλ, τα αρκουδάκια της αγάπης, ο Γκάρφιλντ, ο Σνούπυ
και τα χελονονιτζάκια, τo Muppet Show, ο Γκας από το Toy Story,
ο Αλλαντίν, ο Σίμπα, ο Κεν-κεν, ο Superman, και άλλοι ξεχασμένοι
ήρωες. Στην τελευταία μάχη του κόλπου έπεσαν και οι τελευταίοι.
Στην μνήμη τους.
Παιχνίδια στη μάχη
κι ο Τζι-Αι-Τζο μου
κοιτά πληγωμένος
τον κόλπο του τρόμου
του λείπει ένα πόδι
του λείπει μια ιδέα
του λείπει η ψυχή του
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
μα έχει παρέα
τον θάνατο [BACK]
7 - Να μου φύγεις ξανά
Άθροισα όλα τα αστέρια
και προσπάθησα να σταθώ ψηλά
άγγιξα τον ήλιο με τα χέρια
και σε άφησα να μου φύγεις ξανά
Κοίτα, ένας στρατός πειρατές
κολυμπάνε μα είναι οι θάλασσες τόσο μικρές
που χωράνε μες το πιάτο της σούπας μου δες
αιωρείται στο δωμάτιο, καλέ τι υπερβολές
Διαίρεσα το άτομο στα δύο
και αφαίρεσα το μπλε απ' το εννιά
έγραψα στον ουρανό αντίο
και σε άφησα να μου φύγεις ξανά
Κοίτα ένα δωμάτιο οβάλ
ζωγραφίζω σε γαλάζιο τετράδιο σπιράλ
το μολύβι μια κολόνα στραβή της ΔΕΗ
δίνει ρεύμα και ξεχνά τη τροχιά της η γη
Σκούπισα όλη τη Σαχάρα
και κολύμπησα μες τον Πειραιά
έφτιαξα με ρύζι καρμπονάρα
και σε άφησα να μου φύγεις ξανά.
Κοίτα, ένας στρατός πειρατές
κολυμπάνε μα είναι οι θάλασσες τόσο μικρές
που χωράνε μες το πιάτο της σούπας μου δες
αιωρείται στο δωμάτιο, καλέ τι υπερβολές
Κοίτα ένα δωμάτιο οβάλ
ζωγραφίζω σε γαλάζιο τετράδιο σπιράλ
το μολύβι μια κολόνα στραβή της ΔΕΗ
δίνει ρεύμα και ξεχνά τη τροχιά της η γη [BACK]
8 - Ένα σαχλό τραγούδι
Ένας σαχλός σκοπός
που σφυρίζει και νομίζει
πως όλος ο κόσμος είναι δικός της
και εγώ είμαι εμπρός της
διαφανής
Ένα σαχλό τραγούδι
θα της τραγουδάω
θα της μιλάω για τα πάντα ειλικρινά
θα την κοιτάζω όπως κανείς
Κι όταν αρχίζει η μουσική
η λογική πεθαίνει
παραδομένοι στα κορμιά
όμως μετά δεν μένει
τίποτα
Ένα λεπτό σιγή
θα ζητήσει για να κλείσει
όλα τα τραύματα που άφησε ανοιχτά
μόνο με θαύματα μπορεί
Ενός λεπτού φιλί
θα της δώσω και θα πάψω
θα την προδώσω το επόμενο πρωί
μα δεν θα κλάψω
Κι όταν αρχίζει η μουσική
η λογική πεθαίνει
παραδομένοι στα κορμιά
όμως μετά δεν μένει
τίποτα
Κι όταν αρχίζει η μουσική
η λογική πεθαίνει
παραδομένοι στα κορμιά
όμως μετά δεν μένει
τίποτα [BACK]
9 - Η νύχτα μετά
Μπορεί ακόμα να μη σε βρήκα
μα θα σε ψάχνω σε κάθε σώμα
μπορεί τον κόσμο να πάρεις προίκα
αν παντρευτείς μ' αυτό το χώμα
μπορεί στη σκηνή να σε δω μες το πλήθος
να είσαι ένα ψέμα μπορεί κι ένας μύθος
Έλα τη νύχτα μετά το σόου στο καμαρίνι
για παρασύνθημα πες μου πως έλιωσε η σελήνη
σ' ένα δοχείο την έχεις βάλει και φωσφορίζει
στα μάτια κοίτα με η μοίρα για μας δεν ορίζει
Μπορεί οι νότες μου να τελειώσουν
να βγαίνουν στίχοι με δυσκολία
μπορεί οι σκέψεις μου να παλιώσουν
να λεν τη δόξα, ιστορία
μπορεί στη σκηνή να σε δω μες το πλήθος
να είσαι ένα ψέμα μπορεί κι ένας μύθος
Έλα τη νύχτα μετά το σόου στο καμαρίνι
για παρασύνθημα πες μου πως έλιωσε η σελήνη
σ' ένα δοχείο την έχεις βάλει και φωσφορίζει
στα μάτια κοίτα με η μοίρα για μας δεν ορίζει
Έλα τη νύχτα μετά το σόου στο καμαρίνι
για παρασύνθημα πες μου πως έλιωσε η σελήνη
σ' ένα δοχείο την έχεις βάλει και φωσφορίζει
στα μάτια κοίτα με η μοίρα για μας δεν ορίζει [BACK]
10 - Όμορφος κόσμος
Όμορφος κόσμος κανέλα και δυόσμος
ομορφαίνει τη μέρα μυρωδιά στον αέρα
μια σφαίρα που δεν σταματά
Θα σε ξυπνήσω θα τραγουδήσω
θα σου δείξω το βάθος για να ψάξεις το λάθος
όλα είναι απλά και διττά
Όμορφος κόσμος είναι όταν ξυπνάς και χαμογελάς
όμορφος κόσμος τι το θες τόσο στρες
μήπως ήσουν και χθες ευτυχισμένος
Όμορφος κόσμος είν' όλος εμπρός μας
μια τεράστια σφαίρα με νερό και αέρα
με χρυσάφι, πετρέλαιο, πλουτώνιο
Με παραβάτες, νόμιμους τρομοκράτες
ΜΜΕ δίχως θέση και άμα δεν σας αρέσει
κάνουμε κάτι άλλο..
παρόμοιο
Όμορφος κόσμος είναι όταν ξυπνάς και δεν προσκυνάς
όμορφος κόσμος λέω πάψε να κλαις
μήπως ήσουν και χθες αδικημένος
Όμορφος κόσμος είναι όλος δικός μας
τα καμένα μας δάση, ψάρια που έχουν ξεβράσει
και μια βάση στην ανταρκτική
Λαοί στα μαχαίρια, παιδιά δίχως χέρια
κι ο μεγάλος στον θρόνο διαταγές δίνει μόνο
να πεθαίνει όποιος διαφωνεί
Όμορφος κόσμος είναι όταν ξυπνάς και έχεις να φας
όμορφος κόσμος λέω πάψε να κλαις
μήπως ήσουν και χθες εγκλωβισμένος [BACK]
11 - Το σύμπαν του μυαλού σου
Από την άκρη της γης
θέλεις να παραβγείς
με τον ήχο
Οι φίλοι που 'χες εχθές
είναι πια ζωγραφιές
σ' άσπρο τοίχο
Τα αστέρια σβήσαν ξανά
κι είναι οι σκέψεις φιλιά
στον καθρέφτη
Τα αστέρια σβήσαν ξανά
κι η σελήνη γλιστρά
και στη θάλασσα πέφτει
Ειν' ο έρωτας μου ένας πλανήτης
σε τετράγωνη τροχιά γύρω απ' το Σείριο
Ειν' τα μάτια σου ένας μαγνήτης
κι το σύμπαν του μυαλού σου ένα μυστήριο
Από την άκρη του νου
ως το φως του ουρανού
τόσοι αιώνες
Από την πρώτη ενοχή
μέχρι την αποχή
δυο χειμώνες
Τα αστέρια σβήσαν ξανά
κι ειν' οι σκέψεις πουλιά
σ' άσπρο τοίχο
Τα αστέρια σβήσαν ξανά
κι η σελήνη πετά
και μου κλέβει ένα στίχο
Ειν' ο έρωτας μου ένας πλανήτης
σε τετράγωνη τροχιά γύρω απ' το Σείριο
Ειν' τα μάτια σου ένας μαγνήτης
κι το σύμπαν του μυαλού σου ένα μυστήριο [BACK]
|
