Βιογραφία του Ζακ Στεφάνου (ουάου!!)

Μιας και, η σύνηθης τακτική κάποιων δημοσιογράφων του internet είναι να κάνουν copy paste το κείμενο που βρίσκεται σε αυτή τη σελίδα, χωρίς προηγουμένως καν να το διαβάσουν, θα ήθελα να ζητήσω συγγνώμη από όλους τους υπόλοιπους (δηλαδή τους δημοσιογράφους που δεν κάνουν τα παραπάνω και τους υπόλοιπους φιλόμουσους ακροατές) και να μου επιτραπεί να αφαιρέσω το κείμενο που βρίσκεται εδώ και 5 χρόνια σε αυτό το σημείο.
Αντ' αυτού θα συστηθώ σε μερικές σειρές, και θα σας εκφράσω σύντομα την άποψη μου για την συντροφικότητα.

Με λένε Ζακ Στεφάνου, βαπτίστηκα έτσι δεν είναι καλλιτεχνικό, και γεννήθηκα στα 8Os. Μου αρέσει η μουσική, οι γυναίκες, το χιόνι, ο ουρανός όταν έχει μικρά σύννεφακια και ο ανανάς. Στον ελεύθερο μου χρόνο, ακούω τις ιστορίες των άλλων, γιατί έχω γράψει πολλά τραγούδια για τον εαυτό μου, και το βρίσκω λίγο εγωιστικό και νιώθω τύψεις. Όταν μεγαλώσω θέλω να γίνω μέλος μιας αυτόνομης βιολογικής κοινότητας και να πεθάνω ευτυχισμένος από φυσικό θάνατο ακούγωντας Ραβι Σανκαρ.
Πρόσφατα άρχισα να αντιπαθώ την λέξη εγώ, και πιστεύω ότι είναι μια λέξη προβληματική και ησσονος σημασίας που οφείλει να διαγραφεί από το ανθρώπινο λεξικό. Προτείνω στην θέση της την λέξη ΕΜΕΙΣ, μια λέξη πλήρης όσο το σύμπαν και σημαντική όσο η ανθρωπότητα. Δεν θέλω να συγκεκριμενοποιήσω, έμαθα κι εγώ από μικρός να σκέφτομαι λάθος. Πιστεύω όμως ακόμα ότι μπορούμε να διορθώσουμε, να αγαπήσουμε, να συγχωρήσουμε, να εκμηδενίσουμε το εγώ μας, και να γίνουμε όλοι ανώτερα (επιτέλους) όντα, ως συντροφιά πλέον, και όχι ως μονάδες.
ΑΝΤΕ..

Αυτό είναι ένα ακάρεο. Είναι τόσο μικρό που δεν φαίνεται με το μάτι. Δεν βλέπει, παρόλα αυτά έχει πνευμόνια, καρδιά, ζει και αναπαράγεται κανονικά. Μόνο του είναι απολύτως ανίσχυρο. Μια αποικία από αυτά όμως, 10.000-100.000 σε ένα σημείο στο μαξιλάρι σου (αν έχεις αλλεργία) μπορούν να σε κάνουν να χάσεις τον ύπνο σου. Χωρίς να γίνομαι υπεραισόδοξος, νομίζω ότι το "σύστημα" έχει κάποιου είδους αλλεργία στους ανθρώπους. Σκεφτείτε λίγο με τι τεχνική και προσπάθεια μας κρατάνε πάντα μακριά τον έναν από τον άλλον. Κι όταν είμαστε πολλοί μαζί (γήπεδο, μεγάλες συναυλίες, διαδηλώσεις) είμαστε ΠΑΝΤΑ υπο επιτήρηση.